Dawid Loranc „What I cannot create, I do not understand.” - Richard Feynman
Multi-armed bandit - prosta optymalizacja

Multi-armed bandit - prosta optymalizacja

02.05.2017

Ten post jest częścią moich zmagań z książką "Reinforcement Learning: An Introduction" autorstwa Richarda S. Suttona i Andrew G. Barto. Pozostałe posty systematyzujące moją wiedzę i prezentujące napisany przeze mnie kod można znaleźć w kategorii Sutton & Barto i w repozytorium dloranc/reinforcement-learning-an-introduction.


W ostatnim poście omówiłem podstawową wersję multi-armed bandit z \(\epsilon\)-greedy strategy. Zaprezentowany algorytm ma małą wadę, wymaga bowiem zapisywania każdej nagrody i liczenia za każdym razem średniej arytmetycznej nagród dla danej akcji, gdy następuje wybór najlepszej akcji. Nie dość, że algorytm wymaga pamięci na nagrody i to łącznie tyle ile jest kroków czasowych, to jeszcze za każdym razem, gdy potrzebny jest wybór najlepszej akcji następuje sporo tak naprawdę zbędnych i dość czasochłonnych obliczeń. Wyobraźmy sobie, że mamy liczyć średnią arytmetyczną z miliona nagród. Ile to zajmie? Da się to rozwiązać lepiej.

Optymalizacja

Przypomnijmy jak wygląda dotychczasowy kod:

def __init__(self, arms, pulls, epsilon):
    # ...
    self.rewards = [[] for _ in xrange(self.arms)]

def get_means(self):
    means = np.zeros(self.arms)

    for index, action_rewards in zip(range(len(means)), self.rewards):
        if len(action_rewards) > 0:
            means[index] = sum(action_rewards) / len(action_rewards)

    return means

def save_reward(self, action, reward):
    self.rewards[action].append(reward)

Widać, że za każdym razem liczy się Można tutaj wydzielić zmienną means jako pole klasy, i do niej zapisywać nowe wartości akcji jak dojdzie nowa nagroda. Wtedy jednak zostaje sprawa liczenia samej średniej arytmetycznej, która jest kosztowna obliczeniowo i pamięciowo, gdybyśmy mieli ją liczyć dla nowej nagrody i wszystkich starych.

Ok, czas na trochę matmy. Zdefiniujmy sobie wartość akcji jako \(Q_n\) po tym jak została wybrana \(n - 1\) razy: $$Q_n \doteq \frac{R_1 + R2 + \dots + R_{n - 1}}{n - 1}$$

I przekształćmy to w lepszą wersję:

$$Q_{n+1} = \frac{1}{n}\sum_{i=1}^{n}R_i$$ $$= \frac{1}{n}\left(R_n + \sum_{i = 1}^{n - 1} R_i\right)$$ $$= \frac{1}{n}\left(R_n + \left(n - 1\right)\frac{1}{n - 1} \sum_{i = 1}^{n - 1} R_i\right)$$ $$= \frac{1}{n}\left(R_n + \left(n - 1\right)Q_n\right)$$ $$= \frac{1}{n}\left(R_n + nQ_n - Q_n\right)$$ $$= Q_n + \frac{1}{n}\left[R_n - Q_n\right]$$

Jak widać, nie potrzebujemy już zapamiętywania wszystkich nagród. Wystarczy pamiętać ostatnią wartość \(Q_n\) i \(n\) dla każdej akcji.

Kod

W konstruktorze pozbywamy się self.rewards = [[] for _ in xrange(self.arms)] na rzecz self.rewards = np.zeros(self.arms) i dodajemy action_count (nasze \(n\) do zapamiętania):

def __init__(self, arms, pulls, epsilon):
    self.action_count = np.zeros(self.arms)
    self.rewards = np.zeros(self.arms)

Funkcja save_reward wygląda następująco:

def save_reward(self, action, reward):
    # dochodzi kolejna nagroda, więc zwiększamy n o jeden
    self.action_count[action] += 1
    # liczymy Q(A) = Q(A) + 1 / N(A)[R - Q(A)]
    self.rewards[action] = self.rewards[action] + \
        1. / self.action_count[action] * \
        (reward - self.rewards[action])

Podsumowanie

To było bardzo proste. Cały skrypt znajduje się w repozytorium razem z tym pierwszym, niezbyt optymalnym. Po tej modyfikacji kodu warto porównać czasy wykonania obu skryptów 01_simple.py i 02_incremental.py z repozytorium. Aby to zrobić trzeba użyć komendy time. Sprawdźmy, oba skrypty zawierają dość czasochłonny eksperyment z dużą liczbą obliczeń.

$ time python 01_simple.py

real    2m10.297s
user    2m3.564s
sys     0m0.436s
$ time python 02_incremental.py

real    0m57.918s
user    0m57.268s
sys     0m0.304s

Jak widać, różnica jest spora. To tyle na razie, następny post będzie o multi-armed bandit w wersji niestacjonarnej.

Kategorie: Sutton & Barto

Udostępnij: